Ik heb van nature nogal een controlerend karakter. Ik wil graag de touwtjes in handen houden en begrijpen wat er gebeurt. Maar juist daarin schuilt een valkuil: als je alles voortdurend probeert te analyseren, verlies je gemakkelijk het contact met wat je werkelijk voelt.

Daarom probeer ik steeds meer in de flow van het leven te staan. Niet alles zelf willen sturen, maar aandachtig blijven voor wat er gebeurt en vooral voor hoe ik erop reageer.

Voor mij blijft het leven een groot mysterie. Ik probeer dat mysterie niet te doorgronden. Dat lukt ons als mens toch niet. Het is eenvoudigweg te groot om met ons verstand te kunnen bevatten.

Je kunt het alleen ervaren.

Daarom maak ik voor mezelf ook geen wezenlijk onderscheid tussen het levenspad en het spirituele pad. Het is voor mij één en hetzelfde pad: het leven zelf.

Ja, ik noem mezelf spiritueel. Niet omdat ik alle antwoorden heb, maar omdat ik geloof in een levensbron die het hele universum van energie voorziet. Die bron is altijd en overal aanwezig, of je haar nu voelt of niet. Zonder die energie zou er geen leven zijn. Die energie ís het leven.

Ik denk daarover na. Ik mediteer. Ik ga in trance en raadpleeg mijn gidsen. Maar vooral probeer ik bewust te leven. Niet noodzakelijk vanuit mijn verstand, maar vanuit mijn gevoel.

Als ik me slecht voel, probeer ik dat gevoel niet meteen weg te duwen. Ik duik er juist in. Wat wil het mij vertellen? Wat wil het mij laten zien?

Vaak ontstaat er dan een inzicht. Of er komt opnieuw energie vrij. En plots kan ik weer verder.

Een aantal keren in mijn leven heb ik een moment van total bliss ervaren. Een ervaring waarin ik me volledig één voelde met het universum, met al het leven. Alles leek plots helder. Er waren geen grenzen meer. Alleen liefde en een diepe verbondenheid met de bron.

Intussen weet ik dat je zo’n ervaring niet kunt afdwingen.
Je kunt er niet naartoe werken. Je kunt er zelfs niet echt naar streven.

Soms overvalt ze je.

Maar ik geloof wel dat zulke momenten kunnen ontstaan wanneer je openstaat voor het leven en werkelijk in verbinding bent met wat zich aandient.

En precies daar wil ik mensen bij helpen.

Niet door hen te vertellen hoe ze moeten leven. Wel door samen te onderzoeken wat hen tegenhoudt, wat er gevoeld wil worden en waar opnieuw ruimte kan ontstaan.

Zodat ze hun eigen weg weer kunnen voelen.

Al meer dan tienduizend jaar geleden ontdekten onze oervoorouders over de hele wereld hoe ze het menselijk verstand, hun lichaam en hun geestelijke gaven maximaal konden benutten voor genezing en het oplossen van problemen. De opmerkelijke methodes die ze daarvoor ontwikkelden, worden tegenwoordig als “sjamanisme” benoemd, een term die van het Siberische woord “sjamaan” (shaman, uitgesproken als shah-mahn) is afgeleid.

Een sjamaan/sjamanka is een soort archaïsche psychotherapeut (therapevein = Grieks voor verzorgen en psyche = ziel, dus een archaïsche verzorger van de ziel) die befaamd is doordat hij/zij trance-reizen onderneemt naar verborgen werelden die anders enkel gekend zijn via mythes, dromen en bijna-dood ervaringen.

Wat is Sjamanisme?

Elk volk, elke cultuur kent(de) zijn sjamaan onder een eigen specifieke naam: medicijnman, féticheur, tovenaar, heks, ziener, genezer, druïde of priester. Opvallend is dat de sjamaan overal ter wereld, van Siberië tot Amerika, van Afrika tot Australië, in grote lijnen dezelfde rituelen volgt om in contact te komen met de wereld van de spirits waar hij dan op reis gaat om een antwoord te krijgen op gestelde vragen. En die rituelen worden nu nog altijd op dezelfde manier uitgevoerd.

In dat veld ontdek je welke blokkades je zelf of anderen in stand houden en hoe je jezelf saboteert. Zodra je je voor die energieën openstelt, krijg je ook te zien-horen- voelen-ruiken wat ze jou willen vertellen. Door ernaar te luisteren en te handelen, open je jezelf voor je eigen levensenergie. Je wordt je bewust van je onderbewuste en komt steeds meer in aanraking met je ware zelf. En dat gebeurt, keer op keer, puur in het hier en nu.

Deze aanpak is universeel en wordt over de hele wereld toegepast. Elk volk, elke cultuur kent(de) zijn sjamaan onder een eigen specifieke naam: medicijnman, féticheur, tovenaar, heks, ziener, genezer, druïde of priester. Opvallend is dat de sjamaan overal ter wereld, van Siberië tot Amerika, van Afrika tot Australië, in grote lijnen dezelfde rituelen volgt om in contact te komen met de wereld van de spirits. En die rituelen worden nu nog altijd op dezelfde manier uitgevoerd.

Persoonlijk gebruik ik voornamelijk de trommel om in trance te raken en een andere dimensie te betreden. Daar onderzoek ik onder begeleiding van mijn gidsen wat de elementen zijn die in de weg staan en de energiestroom van de persoon blokkeren. In functie daarvan voer ik dan specifieke rituelen uit om heling uit te lokken. Het gaat daarbij meestal om het herstellen van de harmonie tussen de energievelden of de spirits waaruit de persoon bestaat en die van de wereld waarin hij leeft.